Landseer (ECT) 

Deze hond, afstammeling van de Newfoundlander, dankt zijn naam aan de kunstenaar E. Landseer die hem rond 1837 op schilderijen afbeeldde. Hij werd ten onrechte beschouwd als een witzwarte variëteit van het Brits-Amerikaanse type van de Newfoundlander. Dit ras was in het begin van de twintigste eeuw bijna verdwenen maar is behouden door Duitse fokkers die er bloed van berghonden in brachten (o.a. Pyreneese Berghond). In 1960 erkende de F.C.I. hem als apart ras, los van de Newfoundlander.

Type hond
Molosser Bergtype

Land van herkomst
Duitsland

Oorspronkelijke naam
Landseer Europäisch, Kontinentaler Typ

Andere naam
Landseer Europees Continentaal Type

Karakter
De Landseer ECT is alert en moedig. Hij houdt van water en is een aanhankelijke en zachte hond.

Verzorging
Hij houdt er niet van om opgesloten te zijn. Hij heeft ruimte en beweging nodig en moet dagelijks geborsteld worden.

Gebruik
Jachthond (waterwild). Reddingshond. Waakhond. Gezelschapshond. 

Hoofd
Breed en massief. De hoofdhuid vertoont geen plooien en is met korte, fijne haren bedekt. Duidelijke stop maar minder uitgesproken dan bij de Sint Bernard. Droge lippen.

Ogen
Middelgroot, amandelvormig, bruin tot donkerbruin.

Oren
Middelgroot, driehoekig, vrij dicht bij de ogen aangezet, afhangend aan beide zijden van het hoofd, met korte, fijne haren.

Lichaam
Krachtig. Gespierde hals. Diepe, brede borstkas. Gewelfde ribben. Rechte, zeer brede en robuuste rug. Brede, afgeronde croupe.

Ledematen
Gespierd met zware botten. Ronde voeten.

Staart
Stevig, behaard, afhangend, reikt tot aan de spronggewrichten.

Vacht
Lang, glad, zo dicht mogelijk, fijn. De ondervacht is minder dicht dan bij de zwarte Newfoundlander.

Kleur
Wit met losse, zwarte platen op de romp en de croupe. De hals, de borst, de buik, de ledematen en de staart moeten wit zijn. De kop is zwart, de snuit wit.

Schofthoogte
Reuen: 72-80 cm. Teven: 67-72 cm.

Gewicht
50-70 kg.